Wielkie statystyczne podsumowanie PŚ 2016/17 – Przeliczniki za wiatr

Autor: Radosław Sarnik, Opublikowano:
Wiatr

Mieliśmy już w podsumowaniu statystycznym Ranking Szczęścia – dzisiaj czas na prześwietlenie innych statystyk związanych z przelicznikami za wiatr. Kilka faktów może okazać się zaskakujących.

Największa ilość punktów ujemnych za wiatr w jednym skoku:

  1. Casey Larson – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -30.8 pkt (216.5 m);
  2. Aleksander Bażenow – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -29.2 pkt (159 m);
  3. Simon Ammann – Vikersund – konkurs indywidualny – I seria – -27.6 pkt (239.5 m);
  4. Alex Insam – Vikersund – konkurs indywidualny – I seria – -27.4 pkt (217.5 m);
  5. Jarkko Maeaettae – Willingen – konkurs indywidualny – I seria – -26.9 pkt (131 m);
  6. Viktor Polasek – Vikersund – konkurs indywidualny – II seria – -26.6 pkt (213 m);
  7. Joachim Hauer – Willingen – konkurs indywidualny – I seria – -26.4 pkt (131 m);
  8. Peter Prevc – Willingen – konkurs indywidualny – II seria – -26.4 pkt (142.5 m);
  9. Anze Semenic – Vikersund – konkurs indywidualny – I seria – -26.4 pkt (216 m);
  10. Stephan Leyhe – Willingen – konkurs indywidualny – II seria – -26.2 pkt (134 m);

Największa ilość punktów dodanych za wiatr w jednym skoku:

  1. Kevin Bickner – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – II seria – +34.2 pkt (180.5 m);
  2. Tomas Vancura – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – I seria – +30.7 pkt (171.5 m);
  3. Tomas Vancura – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – II seria – +29.8 pkt (177.5 m);
  4. Vincent Descombes Sevoie – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – II seria – +29.6 pkt (162.5 m);
  5. Peter Prevc – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – II seria – +28.7 pkt (211.5 m);
  6. Dawid Kubacki – Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – +27.4 pkt (194.5 m);
  7. Tomas Vancura –  Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – +27.0 pkt (139.5 m);
  8. Cene Prevc – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – I seria – +26.8 pkt (159.5 m);
  9. Daniel Andre Tande – Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – +26.1 pkt (185 m);
  10. Piotr Żyła –  Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – +25.4 pkt (192 m);

Na co warto zwrócić uwagę?

  • W obu klasyfikacjach wygrali Amerykanie. Najbardziej pomocny wiatr miał Casey Larson w Vikersund, najmniej Kevin Bickner w Oberstdorfie;
  • Na 10 skoków z największą ilością dodanych punktów aż trzykrotnie znalazł się Tomas Vancura, warunki na skoczniach mamucich nie rozpieszczały Czecha
  • W obu klasyfikacjach znajdują się skoki… z jednego konkursu! Konkurs drużynowy w Vikersund był szalony pod względem warunków – w I serii wiał silny wiatr pod narty – w II serii warunki kompletnie się odwróciły;

Największe ujemne odchylenie od średniej punktów za wiatr w serii w jednym skoku:

  1. Andreas Stjernen – Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – -19.7 pkt (3. nota serii);
  2. Casey Larson – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -18.6 pkt (24. nota serii);
  3. Aleksander Bażenow – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -17.0 pkt (40. nota serii);
  4. Robert Johansson – Innsbruck – I seria – -13.4 pkt (2. nota serii);
  5. Kamil Stoch – Vikersund – konkurs drużynowy – II seria – -13.3 pkt (2. nota serii);
  6. Gregor Deschwanden – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -12.9 pkt (32. nota serii);
  7. Maciej Kot – Sapporo – II konkurs – II seria – -12.8 pkt (6. nota serii);
  8. Manuel Fettner – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – I seria – -12.5 pkt (11. nota serii);
  9. Viktor Polasek – Vikersund – konkurs indywidualny – II seria – -12.3 pkt (22. nota serii);
  10. Roberto Dellasega – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – -11.7 pkt (47. nota serii);

Największe dodatnie odchylenie od średniej punktów za wiatr w serii w jednym skoku:

  1. Anze Lanisek – Vikersund – konkurs drużynowy – I seria – +25.8 pkt (42. nota serii);
  2. Alexey Romashov – Planica –  konkurs drużynowy – I seria – +18.4 pkt (41. nota serii);
  3. Kevin Bickner – Oberstdorf (HS213) – I konkurs – II seria – +18.3 pkt (23. nota serii);
  4. Stefan Hula – Innsbruck – I seria – +16.4 pkt (42. nota serii);
  5. Jarkko Maeaettae – Pjongczang – II konkurs – I seria – +15.7 pkt (45. nota serii);
  6. Tomas Vancura – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – I seria – +15.4 pkt (25. nota serii);
  7. Manuel Fettner – Vikersund – konkurs indywidualny – I seria – +15.4 pkt (29. nota serii);
  8. Kaarel Nurmsalu – Sapporo – II konkurs – I seria – +14.8 pkt (48. nota serii);
  9. Maciej Kot – Lillehammer – II konkurs – I seria – +14.4 pkt (5. nota serii);
  10. Tomas Vancura – Oberstdorf (HS225) – I konkurs – II seria – +13.9 pkt (28. nota serii);

Na co warto zwrócić uwagę?

  • Dobre warunki nie każdy potrafi wykorzystać – wśród skoków z TOP10 klasyfikacji największego szczęścia do wiatru, tylko połowa pozwoliła na zajęcie pozycji w czołówce serii;
  • Złe warunki niosą wyraźniejsze skutki – na TOP10 najgorszych warunków względem średniej, 9 skoków było poza TOP20 danej serii konkursowej. Jedynym, który podołał, był Maciej Kot w Lillehammer – tym większy należy się szacunek naszemu zawodnikowi za próbę z grudnia, która była przepustką do pierwszego podium PŚ w karierze;

Konkursy z najmniejszą średnią punktów za wiatr na skok:

  1. Willingen – konkurs indywidualny – -20.27 pkt; 
  2. Vikersund – konkurs indywidualny – -16.45 pkt;
  3. Planica – konkurs drużynowy – -16.26 pkt;
  4. Sapporo – II konkurs – -13.41 pkt;
  5. Pyongchang – II konkurs – -11.13 pkt;
  6. Sapporo – I konkurs – -10.76 pkt;
  7. Willingen – konkurs drużynowy – -6.93 pkt;
  8. Oslo – konkurs drużynowy – -5.38 pkt;
  9. Kuusamo – II konkurs – -5.15 pkt;

Konkursy z największą średnią punktów za wiatr na skok:

  1. Engelberg – I konkurs – +17.39 pkt;
  2. Oberstdorf (HS213) – I konkurs – +15.55 pkt;
  3. Zakopane – konkurs indywidualny – +7.25 pkt;
  4. Lillehammer – II konkurs – +6.54 pkt;
  5. Bischofshofen – konkurs TCS – +5.45 pkt;
  6. Engelberg – II konkurs – +5.06 pkt;

Na co warto zwrócić uwagę?

  • Do zestawienia liczyłem tylko te konkursy, których średni przelicznik dla konkursu był poniżej -5 lub powyżej +5;
  • Konkursów z wyraźnym przednim wiatrem było dziewięć, z wyraźnym tylnym – sześć;
  • W pierwszej części sezonu wiatr częściej przeszkadzał zawodnikom; nie licząc konkursu nr 2 w Kuusamo, pierwszym konkursem z ujemną średnią punktów za wiatr był… Insbruck;
  • W drugiej części sezonu wiatr dużo częściej rozpieszczał zawodników; 8 na 9 konkursów z wyraźnym wiatrem pod narty miało miejsce po zakończeniu TCS;

Konkursy z najmniejszymi wahaniami punktów za wiatr:

  1. Klingenthal – konkurs drużynowy – 1.00 pkt (średnia z odchyleń standardowych dla obu serii);
  2. Klingenthal – konkurs indywidualny – 1.28 pkt;
  3. Garmisch Partenkirchen – konkurs TCS – 1.43 pkt;
  4. Lahti – konkurs MŚ na normalnej skoczni – 1.54 pkt;
  5. Kuusamo – I konkurs – 1.77 pkt;
  6. Oberstdorf – konkurs TCS – 1.87 pkt;

Konkursy z największymi wahaniami punktów za wiatr:

  1. Vikersund – konkurs drużynowy – 7.02 pkt (średnia z odchyleń standardowych dla obu serii);
  2. Oberstdorf (HS225) – I konkurs – 6.76 pkt;
  3. Vikersund – konkurs indywidualny – 5.74 pkt;
  4. Sapporo – II konkurs – 5.69 pkt;
  5. Innsbruck – konkurs TCS – 5.59 pkt;
  6. Willingen – konkurs drużynowy – 4.67 pkt;

Na co warto zwrócić uwagę?

  • Dwa najsprawiedliwsze konkursy sezonu odbyły się w Klingenthal – jest to zaskoczenie biorąc pod uwagę fakt, że w przeszłości nie brakowało tam loteryjnych konkursów. Aż żal, że do Klingenthal skoczkowie nie zawitają w przyszłym tygodniu;
  • Wśród sześciu teoretycznie najsprawiedliwszych konkursów aż cztery odbyły się w Niemczech;
  • Trzy konkursy teoretycznie najmniej sprawiedliwe odbyły się na skoczniach mamucich. Pamiętajmy jednak, że na tego typu obiektach przeliczniki za wiatr są dużo większe i nieduże wahania wiatru robią sporą różnicę;
  • Dopiero piąty konkurs w Innsbrucku, który w opinii wielu był najbardziej loteryjny w całym sezonie;

Zawodnicy z najmniejszą sumą punktów zyskaną z tytułu przeliczników za wiatr:

Lp. Zawodnik Kraj Pkt
1LARINTO VilleFIN-114.9
2GRANERUD Halvor EgnerNOR-108.4
3SEMENIC AnzeSLO-103.4
4KOUDELKA RomanCZE-100.4
5ROMASHOV AlexeyRUS-98.6
6HUBER StefanAUT-95.2
7JOHANSSON RobertNOR-90.7
8STJERNEN AndreasNOR-76.3
9KRAFT StefanAUT-74.2
10SAKUYAMA KentoJPN-72.1

Zawodnicy z największą sumą punktów zyskaną z tytułu przeliczników za wiatr:

Lp. Zawodnik Kraj Pkt
1VANCURA TomasCZE112.1
2FREUND SeverinGER76.1
3KOFLER AndreasAUT62.8
4HULA StefanPOL56.6
5RHOADS WilliamUSA39.5
6MATURA JanCZE35.5
7ZNISZCZOL AleksanderPOL31.2
8MURANKA KlemensPOL25.9
9PREVC CeneSLO24.3
10PEIER KillianSUI21.4

Na co warto zwrócić uwagę?

  • Oba zestawienia nie mają bezpośredniego związku z Rankingiem Szczęścia (dostępny tutaj). Wyniki są po prostu sumą otrzymanych punktów za wiatr we wszystkich swoich skokach konkursowych w sezonie;
  • Natura najmocniej rozpieszczała pod tym względem Ville Larinto, miał on okazję oddać większość skoków przy sprzyjającym wietrze, w podobnej sytuacji byli: Halvor Egner Granerud i Anze Semenic;
  • Z tylnym wiatrem najmocniej musiał się zmagać Tomas Vancura – szczególnie konkursy w Oberstdorfie i Vikersund nie rozpieściły Czecha pod tym względem;
  • Drugie miejsce Severina Freunda jest spowodowane kontuzją Niemca; ostatnim jego konkursem było Ga-Pa, a do tego momentu konkursy odbywały się przeważnie przy wietrze z tyłu; z podobnej przyczyny w czołowej dziesiątce znalazło się dwóch Polaków – Aleksander Zniszczoł i Klemens Murańka;

W kolejnej części skupimy się na najkrótszych skokach minionego sezonu.

Źródło: informacja własna